Sztuka

Fobie i ich rodzaje

Każdy z nas niewątpiąco w przeciągu swojego istnienia doświadczył czucia obaw i niepokoju. Tak przeto każdy wie znakomicie co to znaczy się bać. Strach jest naturalną cechą ludzkiego istnienia i spełnia role adaptacyjną, bowiem wyzwala reakcje, które zezwalają reagować na niebezpieczeństwa i zagrożenia. Czasem jednakże bywa tak, że strach nabiera olbrzymich wymiarów i jest to wówczas zjawisko gnębiące i zdecydowanie nie zalicza się do lekkich. Jednostki, które doświadczają tego niezwykłego strachu są zwane jako ludzie posiadające odmianę zaburzeń lękowych oznaczanych fobiami. Termin fobia odnosi się do mocnego, irracjonalnego strachu przed konkretnym celem albo sytuacją, autentycznym albo wyimaginowanym. Lęk jest tak silny, że jednostka z fobiami ma zaburzone dzienne działanie, ogranicza swoje czynności i wywołuje wiele cierpienia. W wielu przypadkach, ludzie doświadczające fobii uznają, że ich objawy są irracjonalne, jednakże odczuwają się bezradni i nie są w stanie ich kontrolować. Fobie są zawsze podzielone na trzy nadrzędne klasy.

Osobliwe Fobie – są to najczęściej występujące rodzaje fobii. Jak sama nazwa określa, odnoszą się do silnych, samowolnych strachów przed poszczególnymi artykułami, sytuacjami i miejscami. Narażenie na koszmarne bodźce powoduje pośpieszną reakcję lękową, która może obejmować objawy takie jak pocenie się, podrygiwanie, zwiększenie częstości bicia serca, duszności i zawroty główki. Nawet samo oczekiwanie na spotkanie z falą impulsów może wystarczyć, aby spowodować zamęt. Typowe modele konkretnych fobii to lęk przed zamkniętymi przestrzeniami (klaustrofobia), lęk z wysokości czy niepokój przed pająkami w (arachnofobia).
Fobia publiczna jest to potężny, nieustający lęk przed sprawami towarzyskimi, w których może wystąpić poniżenie albo wstyd. Osoby z fobią publiczną mogą kłopotać się, że pozostali będą ich krytykować lub osądzać niekorzystnie albo, że powie się coś tępego i wyrządzi kiepskie wrażenie. W takich sprawach niemal zawsze występują objawy strachu.
Agorafobia – jej główną własnością jest niepokój o pozostawianiu w otwartych, zatłoczonych miejscach, spowodowany obawą przed nalotem paniki i deficytem wsparcia. Jednostki z agorafobią w skrajnych przykładach zdołają odmawiać opuszczania swoich domów przez kilkanaście lat, a nawet dziesięciolecia. Obawiają się miejsc jak przykładowo zatłoczone stadiony, ruchliwe ulice, tunele czy pomosty.
Ludziom z fobiami pomaga psycholog, a dzieciom psychiatra dziecięcy warszawa. Ich pomoc jest na prawdę konieczna zwłaszcza w ostatecznych przypadkach fobii, które potrafią zakłucać prawidłowe działanie w społeczeństwie.